+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۹۱ ساعت 18:10 توسط مسلم کرمی
|
مسلم کرمی : سلامم را بپذیر ، که چه آرام و صمیمی تو را صدا میزنم و از ورای اندیشه های شاید دور و نزدیک ،که از ورای فاصله های بسیار ، و از دلتنگیهای شهری فراموش شده که داغ مشترک احساس ماست ، از لابه لای دیواره های قطور تبعیض که تمامی ذهن ما را مشوّش تشویش شهری ساخت که انگار نام آنرا کتابنویسان رفاه و آسایش از یاد برده اند و حالا ما در تلاطم بازگرداندن نامش از صفحه های خالی خاک خورده غفلت به عظمت واژه واژه نامش ، بر موج موج دریای یکدست احقاق حقمان سوار میشویم ! .